'Je hebt het mooi omschreven. Ik kan je daarin volgen. Alleen als je een miljoen zou hebben, weet ik er wel raad mee. Geef dat dan aan de mensen die het echt nodig hebben. Dat is mijn zienswijze. Geld is ook niet verkeerd, alleen wat doe je ermee. We hebben alles maar te leen, maar de meerderheid heeft nooit genoeg en ziet de ander niet staan.'
Overigens: ik lees altijd alle berichtjes, maar ben niet in staat iedereen persoonlijk te beantwoorden.
Dit berichtje bleef de afgelopen dagen steeds in mijn bewustzijn komen, en vreemd genoeg kwam steeds een tekstflard uit de Diamant Sutra* erbij omhoog.
Ik onderschrijf van harte wat de schrijver van het berichtje zegt: we hebben alles te leen, en ik geloof zelfs dat je meer vervulling haalt uit delen dan uit vergaren (ik wens en hoop dat mijn leven daar een voorbeeld van is). Maar er zit diepere laag onder en toen ik de Diamant Sutra opnieuw las, werd het beeld me helder:
De Boeddha zei: 'Subhuti, stel dat iemand werelden, zo talrijk als de zandkorrels in de Ganges, zou vullen met schatten en die allemaal zou weggeven aan liefdadige doelen. En stel dat iemand anders de waarheid zou begrijpen dat er niet zoiets bestaat als een "zelf" en een "ander", en dit volledig zou belichamen en leven, dan zou de verdienste van die tweede persoon veel groter zijn dan die van de eerste.'
*De Diamant Sutra is een oud boeddhistisch geschrift (soetra) uit de Mahayana-traditie, toegeschreven aan de leer van Gautama Boeddha, dat waarschijnlijk rond de eerste eeuwen na Christus in India is opgeschreven als onderdeel van de Prajñāpāramitā-teksten. De stuk uit de Diamant Sutra dat ik hier gebruik is een interpretatie van Stephen Mitchell op basis van meerdere vertalingen.
'Zelf' en 'ander'
Wat deze sutra zegt, betekent niet dat je je rijkdom niet zou hoeven te delen. Maar het verlost je van de druk om rijk te worden zodát je anderen kunt helpen – een druk die ik lang gevoeld heb. In mijn jeugdige naïviteit had ik een masterplan waarin ik ongelooflijk rijk zou worden om vervolgens verzelfstandigingsprojecten in Derde Wereldlanden op te zetten. En nog steeds kan ik me er op verheugen wat ik zou doen als ik miljarden zou hebben en/of in een politiek machtige positie zou zijn. Maar mede door deze sutra ben ik gaan inzien dat je de wereld heelt door jezelf te helen, en door te belichamen dat er geen "zelf" en geen "ander" is (niet dat ik dat nu al volledig kan hoor!).
Ik ben gestopt met het nastreven van rijkdom (ook al zou ik er goede dingen mee doen) en streef alleen nog mijn eigen ascensie na. Ik geef me elke dag weer over aan het Divine Plan en laat me door mijn Divine Geliefde gebruiken voor het Hoogste Goed.
(En zoals dat gaat: het geld stroomt nu gemakkelijker dan ooit mijn kant op.) (En, zoals ik net al zei: ik ben een leerling op dit gebied, zeker geen meester.)
Arrogant
Er is nog een gek aspect aan dit verhaal. Ten eerste: hoe groothartig ook bedoeld, wanneer je "anderen" ziet als hulpbehoevend, is dat in zekere zin arrogant. Je gaat voorbij aan de bewuste keuze van hun ziel en probeert hen een deel van hun ascensiepad te besparen – maar daar is hun ziel niet mee gediend, evenmin als dat de vlinder ermee gediend is als je haar cocon openknipt.
Ten tweede: als je de wereld ziet als iets dat gered of geheeld moet worden, ga je voorbij aan de Divine perfectie van wat-is. Je plaatst jezelf als het ware boven het Divine wanneer je zegt dat wat-is onwenselijk of zelfs slecht is. Ook dat is in zekere zin arrogant.
Ten derde: door je focus te leggen buiten jezelf, ga je voorbij aan je eigen ascensiepad en wat jij te doen hebt om als mens en als ziel te helen en te groeien. Stil eerst de oorlog in jezelf, les eerst je eigen dorst naar heling, zie eerst jezelf staan in al jouw Divine Glorie. Weten, in elke vezel van je lijf en met je volledige bewustzijn, dat jij, de ander en het Divine een en hetzelfde zijn – dat is niet arrogant.
Nogmaals, dat wil niet zeggen dat je anderen niet zou mogen helpen, financieel of anderszins! Maar het draait in jouw leven om jouw proces, om jouw redding, om jouw healing. Om jouw ascensie. Ik het interpreteer het dat je méér doet voor de wereld door je ego af te werpen, het pad van ascensie te lopen en de Divine Bron op aarde volledig te belichamen, dan met welke schenking van geld dan ook.
Ik ben de rijkste mens op aarde
Eén klein voorbeeld. Toen ik als alleenstaande moeder diep in de schulden zat en soms moest kiezen tussen het betalen van de huur of eten op tafel, ben ik enorm geholpen door de éénoudertoeslag die toen in het leven werd geroepen. Daar ben ik nog steeds ontzettend dankbaar voor. Maar ik ben ervan overtuigd dat ik niet geholpen zou zijn als iemand mij een grote zak geld had gegeven (hoe graag ik dat toen ook wenste): het proces dat ik doorlopen heb om te komen waar ik nu ben en te worden wie ik nu ben, heeft mij de rijkste mens op aarde gemaakt. Zelfs een zak met miljarden zou mij niet zó rijk en vervuld hebben gemaakt.
En weet je waarom nog meer ik de rijkste mens op aarde ben? Omdat er geen 'ander' en geen 'zelf' zijn, geen bezit en geen armoede.
Koning, keizer, admiraal
Ik ben mezelf Empress gaan noemen om mezelf er aan te herinneren dat ik Keizerin ben van mijn wereld: zoals ik de wereld zie, zo is de wereld. Precies zo ben jij een Koning(in) of Keizer(in): jij bént de machtige heerser van jouw wereld. Niet omdat je miljarden en/of politieke invloed hebt, maar om je vibrationele invloed die vele malen krachtiger wordt hoe verder je je op het ascensiepad begeeft.
